Na początku tego roku jakby ktoś mi powiedział, że i ja wyjadę z Polski to wyśmiałbym go!
Skądże, ja?
Pan / i chyba sobie żartuje; ja zapuściłem w Polsce już korzenie.
Przecież tu mam swego ukochanego synka Amani; tu skończyłem swoje studia; tu się ożeniłem i, niestety, rozwiodłem; tu mam prestiżową pracę za biurkiem... znalazłbym mnóstwo tu to i tu tamto.

A jednak i ja wyjeżdżam!
Dołączę do rodaków w Anglii, tam będę Polakiem!
Dobrym Polakiem, który się nie będzie wstydził mówić po polsku.
Tak jak tu w Polsce byłem bardziej Afrykaninem niż Polakiem, to tam w Anglii będę bardziej Polakiem aniżeli Afrykaninem - po prostu lubię zwalczać stereotypy!

Dziś byłem ostatni dzień w pracy, od 08.09.2004 do 08.07.2010 pracowałem jako zaopatrzeniowiec / handlowiec. Moja praca polegała na zaopatrzeniu firmy w niezbędne materiały potrzebne do produkcji, kontrolowaniu stanów magazynowych etc.

Dziś byłem ostatni dzień w pracy.
Mój Dyrektor, Kierownik oraz koledzy i koleżanki zrobili mi niespodziankę!
Przygotowali mi niezapomniane pożegnanie na sali konferencyjnej; nic o tym nie wiedziałem jak mnie koleżanka zaprowadziła tam! Na widok tylu ludzi, którzy przyszli, by mi życzyć powodzenia, zrobiło mi słabo i łzy poleciały mi jak małemu dziecku!

Dziękuję wszystkim za ten miły gest, dziękuję również za krytykę i nawet obelgi, bo to hartuje człowieka! Dziękuję Polsce za szkołę życia!

Godbye Poland
Na sobotę 10.07.2010 r. kupiłem jednostronny bilet do Anglii / Manchester.
Czy tam trawa jest bardziej zielona niż w Polsce? Trudno o jednoznaczną odpowiedź; wiem jedno, nawet jeśli nie będzie ona bardziej zielona niż tu w Polsce, to ją pomaluję osobiście na zielono.
Biorę ze sobą pędzel i farbę, czyli swe CV i doświadczenie z pracy tu.
Salve...

Ps.
Blog ten dedykuję swemu ukochanemu synkowi Amani RUNIGA.

“Naszym dziadkiem jest diabeł w postaci pawiana.”
Słowa te zostały wypowiedziane przez największego geniusza nauki wszech czasów...
Autora arcydzieła " O pochodzeniu gatunków " - Karola Darwina.

Pawiany to rodzaj małp wąskonosych z rodziny makakowatych; zamieszkują one otwarte tereny leśne i trawiaste Afryki.

[...] Wszyscy pochodzimy z Afryki... Wiem, parokrotnie na swoim blogu pisałem o afrykańskim pochodzeniu człowieka (Homo sapiens). Ilekroć czytam nowe doniesienia na ten temat, tylekroć będę o tym informował.

Otóż ostatnio nabyłem czasopismo "Wiedza i życie” z dnia 05 Maja 2010.
W tym numerze na stronie 53 czytamy:

Na początku 2010 roku w Muzeum Australijskim w Sydney przedstawiono wyniki badań, dzięki którym udało się odtworzyć linię rodową Karola Darwina.
Wiemy już więc, kiedy i gdzie żył najstarszy z Darwinów, kiedy jego linia opuściła Afrykę i jaką drogą dotarła do Europy, osiągając skaliste brzegi Albionu.
Dzisiejsza dokładność naszego drzewa rodowego niepomiernie zdumiałaby Karola: Ardi, Lucy, dziecko z Taung, pani Ples, chłopiec z Turkany, Mosze, Hobbit i tysiące szczątków innych, bezimiennych hominidów układają się w ciągły łańcuch...

04 lutego odczytano linię rodową samego Darwina z kilku komórek pobranych z błony śluzowej wnętrza policzka jego prapraprawnuka 48 letniego Chrisa.
Chris jest strażnikiem przyrody i przewodnikiem po Górach Błękitnych, gdzie chętnie prowadzi turystów szlakiem wielkiego przodka, który te góry odwiedził podczas podróży dookoła świata. Jest synem George’a, wnukiem Williama i prawnukiem słynnego astronoma, tez George’a, jednego z dziesięciorga dzieci Karola i Emmy* (z domu Wedgwood).
Jak widać, ojciec Chrisa i wszyscy wymienieni tu dziadkowie byli w prostej linii męskimi potomkami Karola.
A skoro tak, to wszyscy oni nosili ten sam męski chromosom Y, który Karol przekazał synom – jego zbadanie u Chrisa jest z punktu widzenia genetyków tożsame z analizą chromosomu Y samego Karola Darwina!

Przez 150 lat w chromosomie tym, w linii prowadzącej do Chrisa, nie zaszła żadna mutacja w komórkach płciowych.

Z przedstawionej w Sydney wizualizacji dowiadujemy się, że Chris (a więc i Karol Darwin), należał do tzw. haplogrupy R1b, najpowszechniejszej dziś w Europie, której najdawniejszy przodek żył przed 50 tys. lat we wschodniej Afryce.
45 tys. lat temu jeden z pra – Darwinów opuścił wraz z niewielką grupą towarzyszy Afrykę (przez Morze Czerwone – musiał być żeglarzem, używał już języka), a jego potomkowie dotarli w pobliże Mezopotamii, gdzie odłączyła się od nich – obarczona nową mutacją – grupa, która powędrowała do Iranu.
Ich następcy, gromadząc po drodze nowe mutacje, wędrowali ku północy, przez stepy Ukrainy, a potem ku zachodowi, aż dotarli – jako ludzie z Cro – Magnon do Europy, gdzie napotkali pierwotnych mieszkańców Europy – Neandertalczyków.
Jeden z Darwinów musiał więc uczestniczyć w tych kontaktach i albo sam przyczynił się do ostatecznego wymarcia tych pradawnych Europejczyków, albo uczynili to jego następcy [...]

Polecam lekturę całości tekstu na stronie 53 czasopisma "Wiedza i życie”
Salve...

*Emma - żona Karola - z domu Wedgwood była jego kuzynką pierwszego stopnia: matka Karola i ojciec Emmy byli rodzeństwem. Mieli też córki (3) z których dwie zmarły za młodu, a tylko jedna – Henrietta Emma dożyła wieku dojrzałego i wyszła za mąż, lecz zmarła bezpotomnie.

Od wieków bogaci wspierają biednych; początkowo robili to altruistycznie, z powołaniem, bez ukrytych zamiarów!
Od wieków bogaci okradają biednych; początkowo robili to brutalnie nie ukrywając swoich mrocznych zamiarów!

Dzisiaj strategia nabrała wyrafinowanej  formy:
Akcja charytatywna albo Charity Business.

Ja jako zwykły zjadacz chleba zadaję sobie jedno a nawet dwa pytania.
Skoro tyle kasy zainwestowano w Afryce i wciąż nie widać efektów to po co dalej się pompuje pieniądze do przysłowiowej studni bez dna?
A może jest drugie dno, którego zwykły człowiek nie dostrzega?

Pewnie, że jest drugie dno… a nawet trzecie!
Zwykle mówię, że Afryka nie potrzebuje tej fałszywej pomocy, bo Afryka nie jest biedna. Tak, wiem co piszę i podkreślam AFRYKA NIE JEST BIEDNA. Raport (44 strony z marca 2010 br.) specjalistów ds. finansów pod kierownictwem Dev Kar i Devon Cartwright - Smith pisze o kolosalnej sumie, która wyparowała jak kamfora z 53 krajów mego kontynentu.

Od roku 1970 do 2008 zniknęło 1 800 miliardów $ US, czyli 50 miliardów $ rocznie!
Przypomnę tylko, że 11 miliardów $ US wynosiło zadłużenie Afryki w latach 70-tych; 540 miliardów $ US w 2002 roku! 50 -krotny wzrost zadłużenia w ciągu 32 lat; ponad 16 miliardów $ US corocznie!  

Matematycznie rzecz biorąc w 2008 r. zadłużenie Afryki wynosiłoby 636 miliardów $ US. Zestawiając zadłużenie Afryki (636 miliardów $) oraz sumę, która zniknęła z tego kontynentu ( 1 800 miliardów $) w tym samym okresie tj. 1970 r. – 2008 r. wyłania się zdumiewający obraz i wniosek nasuwa się sam – Afryka nie jest taka biedna jak niektórzy wmawiają nam!

Ja jako zwykły zjadacz chleba zadaję sobie jedno a nawet dwa pytania.
Skoro tyle kasy zainwestowano w Afryce i wciąż nie widać efektów to po co dalej się pompuje pieniądze do przysłowiowej studni bez dna?
A może jest drugie dno, którego zwykły człowiek nie dostrzega?

Pewnie, że jest drugie dno… a nawet trzecie, czwarte itd. itp.

No war, no Job… cyniczne, ale niestety prawdziwe.

W moim kraju, w samym rejonie Kivu, znajduje się ponad 1 000 organizacji międzynarodowych o charakterze filantropijnym a mimo to postępu nie widać!
MONUC – misja ONZ w Rep. Dem. Congo – to największa operacja w Afryce.
Księgowość tej organizacji pozostawia wiele do życzeń; kontrolerzy m. in. Guy Gweth i David Beylard zanotowali rażące nieprawidłowości.
W ciągu 10 lat (1998 / 2008) ONZ przeznaczyła jedynie  1,3 miliardów $ US na faktyczną pomoc humanitarną, a dostała na ten cel 17 miliardów!
Reszta pieniędzy poszła na zakupy luksusowych telefonów, samochodów terenowych, willi, zarobki personelu itd.
Ponadto, organizacje te mają dziwne kryteria rekrutacji swoich koordynatorów.
Sztab wspomnianych koordynatorów składa się – o dziwo - wyłącznie z osób o kaukaskim typie urody – biali.
Zarobki tych kadr stanowią nawet 80 % budżetu większości wspomnianych organizacji.
Nic dziwnego, że te organizacje rosną jak grzyby po deszczu.

No war, no job…
Cyniczne, ale niestety prawdziwe.
Obserwuje się na miejscu – O ironio, że to ci koordynatorzy / personel zyskają bardziej niż miejscowa ludność, która widzi ich ekskluzywne wille, nowsze samochody terenowe (Jeep 4x4), ich powiązania mafijne* oraz ich słabość do dziewczynek i chłopców (pedofilia!).
No war, no job…

Na zakończenie przytoczę fragment wypowiedzi Pani Marie Pierre Caley, współzałożycielka ACTED - francuska organizacja ds. pomocy technicznej i rozwoju, która w ciągu zaledwie 7 lat istnienia osiągnęła 100 milionów € budżetu:
„… rynek pomocy humanitarnej w Afryce jest już nasycony i tym samym bardzo konkurencyjny. Nie ma tu już miejsca na uprzejmości oraz dobrych ludzi. Musimy mieć przedsiębiorczą strategię i, aby przeżyć, trzeba przytyć.”
Salve…

* ONZ dostał raport, który pokazuje powiązania mafijne niektórych z organizacji humanitarnych, które zamiast nieść pomoc zajmowały się handlem broni, kamieni szlachetnych itp. Raport oskarża m.in. organizacje Fundacio Solivara (Hiszpania) oraz Inshuti (Włochy).

Katastrofa samolotu prezydenckiego.
Zginęła elita polityczna RP z parą prezydencką Lech i Maria Kaczyńscy!
Wszystkim Polakom wyrazy współczucia. Requiescat In Pacem / R.I.P
Salve...

Od wieków bogaci wspierają biednych.
Początkowo robili to altruistycznie, z powołaniem, bez ukrytych zamiarów!
Na takiej pomocy skorzystała zniszczona wojnami Europa – plan Marshall.

Od wieków bogaci okradają biednych.
Początkowo robili to brutalnie nie ukrywając swoich mrocznych zamiarów!
Przekonała się o tym naiwna wówczas Afryka – niewolnictwo, kolonializm itp.

Nadal Afryka przekonuje się o tym tyle, że teraz strategia nabrała inną wyrafinowaną  formę -  Akcja charytatywna albo Charity Business - jak słusznie zauważa ekonomistka Dambisa Moyo (autorka książki Dead Aid).

W 2008 roku pomoc - O ironio - do krajów biednych wynosiła bagatela 120 miliardów $ US. Do tej sumy trzeba doliczyć 1 000 miliardów $ US, które bogate kraje zachodnie wysłały do biednych krajów tzw. 3-go świata w ciągu 50 ostatnich latach.

Te wszystkie sumy robią wrażenia.
Ja jako zwykły zjadacz chleba zadaję sobie jedno a nawet dwa pytania.

Skoro tyle kasy zainwestowano w Afryce i wciąż nie widać efektów to po co dalej się pompuje pieniądze do przysłowiowej studni bez dna?
A może jest drugie dno, którego zwykły człowiek nie dostrzega?

Akcje charytatywne / filantropijne dziś zatraciły swoje szlachetne dążenie do niesienia pomocy biednym a przekształciły się w prawdziwe korporacje (fundraisers / storytellers / PR), agencje szpiegowskie (PsyOps / Psywar), agencje towarzyskie!

Pomoc charytatywna zazwyczaj leży w gestii organizacji pozarządowych ONG, które w większości przypadków stanowią wylęgarnię rozpusty, grabieży, korupcji itp.
Ponad 70 % tychże organizacji są sfinansowane (oczywiście nieoficjalnie) przez polityków i przedsiębiorców zatem stały się narzędziem w ich rękach.

Amerykański finansista, jeden z najbardziej znanych spekulantów walutowych, George Soros jest głównym sponsorem , 22 000 € w roku 2007, czyli 12% budżetu organizacji o nazwie Sherpa. Pieniądze przekazuję poprzez fundację Open Society.
Prawie wszystkie ONG nie mają jasno przeprowadzone księgowości,
prawie wszystkie nie przekazują list swoich donatorów - oprócz Transparenty International z siedzibą w Berlinie, która jawnie informuje o swoich dobroczyńcach.

Ja jako zwykły zjadacz chleba zadaję sobie jedno a nawet dwa pytania.
Skoro tyle kasy zainwestowano w Afryce i wciąż nie widać efektów to po co dalej się pompuje pieniądze do przysłowiowej studni bez dna?
A może jest drugie dno, którego zwykły człowiek nie dostrzega?
Salve...
CDN.